அனாத்மா

                                                           அனாத்மா  

புத்தரின் "அனாத்மா" (Anatta) கொள்கை🏵️

🪷"மனமே ஆத்மாவை நிர்மாணிக்கிறது. மனம் மறையும் போது ஆத்மா மறைந்துவிடுகிறது."🪷

       🌸இந்த தத்துவத்தின் விளக்கம்:🌸

இந்த வாசகம் பொதுவாக 🪷அத்வைதம்🪷 அல்லது 🪷புத்த மதச் சிந்தனைகளின்🪷 சாரத்தைக் கொண்டுள்ளது. இதன் ஆழமான அர்த்தங்களை இப்படிப் பார்க்கலாம்:

 1.மனமும் ஆத்மாவும்:

   நமது விழிப்புணர்வு நிலையில், நாம் நம்மை ஒரு தனிப்பட்ட நபராக (ஆத்மாவாக அல்லது 'நான்' என்ற உணர்வாக) கருதுகிறோம். இந்த 'நான்' என்ற பிம்பத்தை உருவாக்குவது நமது "மனம்" தான். எண்ணங்கள், ஆசைகள் மற்றும் நினைவுகளின் தொகுப்பான மனமே, "நான் இருக்கிறேன்" என்கிற தனித்துவமான ஆத்ம உணர்வை வடிவமைக்கிறது.

 2. நிர்மாணித்தல் (கட்டுதல்):

   மனம் உள்ளவரைதான் "இது என் ஆத்மா", "இது என் உயிர்" என்கிற பிரிவினை இருக்கிறது. ஒரு சிற்பி சிலையைச் செதுக்குவது போல, மனம் தனது கற்பனைகள் மற்றும் அனுபவங்கள் மூலம் ஆத்மா என்ற ஒரு கருத்தை நமக்குள் நிலைநிறுத்துகிறது.

 3. மனம் மறைதல்:

   ஆழ்ந்த தியானத்திலோ அல்லது ஞானம் பெற்ற நிலையிலோ மனம் அடங்கும்போது (எண்ணங்கள் அற்ற நிலை), அங்கு 'நான்' என்கிற தனித்தன்மையும் கரைந்து போகிறது. ஒரு நதி கடலில் கலக்கும்போது அதன் தனிப்பெயர் மறைவது போல, மனம் ஒடுங்கும்போது தனிப்பட்ட ஆத்மா என்கிற உணர்வும் மறைந்துவிடுகிறது.

 4. உண்மை நிலை:

   மனம் மறையும்போது எஞ்சுவது எதுவோ, அதுவே எல்லையற்ற பேரறிவு அல்லது பிரபஞ்சப் பெருவெளி. இதைத்தான் "ஆத்மா மறைந்துவிடுகிறது" என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். அதாவது, "தனித்த ஆத்மா" என்ற பொய்மை நீங்கி, "ஒன்றே அனைத்தும்" என்ற மெய்மை பிறக்கிறது.

   🏵️"நான்" என்ற எண்ணம் இருக்கும் வரைதான் "ஆத்மா" என்ற ஒரு தனிப்பொருள் இருக்கிறது. அந்த எண்ணமே இல்லாத நிலையில், நீங்களும் பிரபஞ்சமும் வேறல்ல.🏵️

🏵️புத்தரின் "அனாத்மா" (Anatta) கொள்கை🏵️

🪷ஆன்மத் துணை என்று எவருமில்லை; ஏனெனில், முதலாவதாக எங்கும் நிலையான ஆன்மா என்று ஒன்றே இல்லை.🪷

புத்தரின்

அனாத்மா' (Anatta) கொள்கையின்படி, இவ்வுலகில் நிலையான அல்லது மாறாத ஆன்மா என்று எதுவுமில்லை. அனைத்தும் மாற்றத்திற்கு உட்பட்டது. ஆன்மாவே நிலையற்றது எனும்போது, ஒரு நிலையான 'ஆன்மத் துணை' (Soulmate) என்பதும் ஒரு மாயையே ஆகும்.

      🌸மனித மனம் மாயைகளை பற்றிக்கொள்ளும்போதே துயரம் தொடங்குகிறது. அந்த மாயைகளில் மிக ஆழமானது, "நமக்கென்று நிரந்தரமாக ஒருவர் இருக்கிறார்" என்கிற "ஆத்மார்த்தமான துணை (Soulmate) என்ற பிம்பம்.

 புத்தரின்'ஆன்மத் துணை' என்ற கருத்தை உடைத்தெறிந்தால் என்னவாகும்?

உலகில் உள்ள அனைத்தும் கணத்திற்கு கணம் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது என்றால், 'நான்' என்கிற பிம்பமே நிலையற்றது (அனாத்மா) என்றால், அங்கு 'நிலையான ஆன்மத் துணை' என்பதற்கு எப்படி இடமிருக்க முடியும்?

தனிமை, மாற்றம் மற்றும் சூன்யத்தைக் கண்டு அஞ்சுவதால், மனித மனம் ஒரு நிரந்தரமான நிச்சயத்தன்மையை தேடுகிறது. அந்த அச்சமே "பற்றுதலை' உருவாக்குகிறது; அந்தப் பற்றுதலே "துயரத்திற்கு" காரணமாகிறது.

    புத்தர் போதித்த அன்பு

புத்தர் அன்பை நிராகரிக்கவில்லை, அல்லது அன்பில் குளிர்ச்சியாக இருக்கச் சொல்லவில்லை. அவர் அன்பிற்குள் ""விழிப்புணர்வோடு"" இருக்கக் கற்றுக்கொடுத்தார். 

    அன்பு என்பது : உடைமை உணர்வு (Possession), சார்ந்திருத்தல் (Dependency), மற்றும் உளவியல் ரீதியான உரிமை கோருதல் இல்லாதது.

 உண்மையான அன்பு என்பது, உங்களை முழுமையாக்கிக் கொள்ள இன்னொருவர் தேவை என்ற எண்ணம் மறையும்போதுதான் தொடங்குகிறது. விழிப்புணர்வும் விடுதலையும்

ஒருவர் எவ்வளவு விழிப்புணர்வுடன் இருக்கிறாரோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு தங்களை உணர்ச்சிப்பூர்வமாக 'காப்பாற்ற' ஒருவரைத் தேடுவதை நிறுத்திக்கொள்வார். அதற்குப் பதிலாக, அன்பு என்பது: பகிர்வு (Sharing) தருணத்தில் இருத்தல் (Presence) கருணை (Compassion)

  மற்றும் சுதந்திரம் (Freedom)

ஆக மாறுகிறது.

 நாம் மற்றொருவரிடம் தேடும் அந்த 'முழுமை', உண்மையில் நமக்குள் இருப்பதை உணர்வதே ஆகும்.